पंचशील परीक्षा फ़ेब्रु. २०१५

पंचशील परीक्षा फ़ेब्रु. २०१५

पंचशीलची नावे  बापू declare  करू लागले आणि मी जाम excite झालो . नाव येईल असे वाटत सुद्धा होते . मग mobile मध्ये recording  चालू केले . oh ! आणि बापूनी नाव घेतले , "राहुल गुरव - राहुल गुरव " खूप excite  झालो . जवळच्या व्यक्तीला लगेच कळवले . आता उत्साह दादा कडून paper  घेण्याचा होता . आणि एक दिवस call  आला आणि २७ जुन सायंकाळी ५.३० ला बोलावणे आले . मी आणि आई तेथे पोचलो . number  येण्यास फार कालावधी होता . आजूबाजूच्या लोकांचे paper पाहून माझा paper तर फारच साधा आहे असे एक क्षण मनात येत होते पण लगेच "बापुना आवडलाय म्हणून तर distinction मिळालंय " असे मनात आले .  finally , दादाच्या cabin madhye मी आणि आई गेलो . दादांनी " हरिओम " म्हणून स्वागत केले . आणि आईकडे पाहून - हातात paper चाळत म्हणाले " paper छान लिहिलाय हा ह्याने , अम्बज्ञ " मी आणि आई " अम्बज्ञ" म्हणालो आणि मी दादा पुढे वाकलो , दादांनी माझ्या आणि आईच्या मस्तकवर  ठेवून आशीर्वाद दिला .
मला तो अभंग आठवतोय ," आला सहज हस्त तुझा , मस्तकावरी माझ्या …।"

दर्शन घेऊन निघालो , गुरुक्षेत्रम चे दर्शन सुद्धा घेतले ,आणि निघणार इतक्यात लोकांची चळवळ पाहिली  , समजलो बापू खाली आलेत ते ! बापू गाडीतून बाहेर जात होते , चालत्या गाडीतून बापूंचे सुंदर दर्शन झाले .


हरिओम श्री राम अम्बज्ञ

श्री श्वासम ; एक अभूतपूर्व आणि अद्वितीय सोहळा !

हरी ओम

माझा बापू माझ्यावर किती किती प्रेम करतो आणि त्या प्रेमाचे जिवंत उदाहरण म्हणजे श्री गुह्यसुक्तम !!
 आई आहेच , बापू हि आहेत परंतु माझ्या मनाला त्याच्या अस्तित्वाची जाणीव नसते , तो आलाय हे माहित असून त्याचे महत्व आपल्याला कळत नाही आणि तेव्हा बापूमाउलीचे हृदय कळवळते आणि बापू आईच्या आज्ञेने  श्री गुह्यसुक्तम सर्व श्रद्धावानाना अर्पण करतात . माझ्या बापूचे मला मिळालेले हे सर्वोच्च गिफ्ट आहे.
  बापूंची तपचर्या संपली आणि बापूनी श्रीश्वासम ची घोषणा केली . परंतु नक्की काय ते कोणाला हि ठाऊक नव्हते . उत्सुकता तर अगदी शिगेला पोचली होती कारण दर गुरुवारी बापू ' हि श्री श्वासम ची तयारी आहे ' वगैरे बोलून उत्सूकता वाढवत होते . अखेर december २०१४ ला बापूंनी श्री श्वासम ४ में  ते १० में  २०१५ ला साजरा होणार हे सांगितले आणि सर्व श्रद्धावान आनंदित झाले , अरे , बापाने दिलेले GIFT  आहे आनंदित तर होणारच !
 मग सुरु झाली श्री श्वासम ची तयारी !! अगदी जोरात !
ज्याच्या त्याच्या तोंडी एकच उत्सुकता , श्री श्वासम -श्री श्वासम -श्री श्वासम  !
मी तर OFFICE मध्ये माझ्या सर्व SHIFT ADJUST करून घेतल्या . सर्व दिवस सेवेचा FORM हि भरून SUBMIT केला . दर वेळेला SSAUT ला सेवा मिळत असल्याने ह्यावेळेस हि तिथेच सेवा मिळेल असे वाटले होते परंतु बाप्पाची इच्छा ! ह्यावेळेस , WALKITALKI सेवा मला देण्यात आली . मी खूप खुश झालो . अम्बज्ञ देवा !!
   उत्सवाचा दिवस जसा जवळ येत होता , तशी प्रत्येक कार्यकर्ता नेमून दिलेली सेवा करत होता . उत्सवाच्या आदल्या दिवशी मी BADGE घेण्यासाठी LINK APARTMENT ला गेलो . माझी सेवा समजून घेतली . मी , अभिजीतसिंह आणि दीपकसिंह असे तिघे जण WALKITALKY सेवेला होतो . पाहता पाहता उत्सवाचा दिवस उजाडला . मी आदल्या दिवशीच माझे सर्व सामान घेऊन sion ला माझ्या मावशीकडे राहायला गेलो होतो . बापुकृपेने first day ला मला सुट्टी होती म्हणून लवकरच श्री हरीगुरुग्राम ला पोचलो . walkytalky  room  बापूंच्या room च्या वर second  floor  ला होता , त्यामुळे बापुना पाहण्याची काय धमाल वर्णू !! बापू आई दादा यापैकी कोणीही आले कि भक्तांचे " हरी ओम बापू , i love u  dad  " चे शब्द मोठ मोठ्याने कानावर यायचे मग आम्ही सर्व जण  धावत धावत grill  मध्ये जाउन उभे राहून सुंदर करुणामय बापुरायला पाहायचो . अनेकदा बापू दिसायचा नाही कारण  grill  च्या आत बापू असले कि दिसायचे नाहीत परंतु सर्व श्रद्धावानांच्या चेहऱ्यावर जो अप्रतिम भाव दाटून यायचा त्यात बापू दिसायचे .
काय वर्णू हा अनुपम्य सोहळा !! बाप्पाला पाहून अगदी नविन आलेला व्यक्ती हि आपोआप नतमस्तक होतो असे हे माझ्या देवाचे सुंदर रूप ! उत्सवाचे दिवस कसे निघून गेले समजलाच नाही . माझी morning  ला office  ला first  shift  तिथून sion  ला जाउन change  करायचो आणि मग लगेच तिथून श्री हरीगुरुग्राम गाठायचो . इतक्या धावत धावत करायचो पण सर्व बापूनी सांभाळून घेतले . माझ्या office  लाहि problem  होणार नही अशी सेवा मला दिली .
          हा उत्सव आई चा , आईच्या श्वासाचा ! खरच उत्सवात entry  मारल्याबरोबर प्रसन्न वातावरणाचा अनुभव यायचा . समोरच नाम लावणारे श्रद्धावान होते . तिथून पुचे आलो कि मुषक काढण्यासाठी हातात paper घेऊन उभे असलेले सेवेकरी असायचे . हा मुषक काढला कि आईची परडी ( सूप ) घेऊन प्रदक्षिणा मार्गाला सुरुवात करायची . प्रथम फोटो मुलार्क गणेशाचा , तिथे तो मुषकाचा photo अर्पण करून पुढे जायचे .मग दिसते ती अठरा हातांनी  बालांना  मिठीत  घेणारी मोठी आई ! पुढे दत्त बाप्पा ! पंचमुखी हनुमंत ! आणि त्यानंतर क्रमाने आईच्या विविध अवतारांचे photo , पण मुळात ते photo  नसून साक्षात आईच विविध  रूपात बसली होती . 

अपघाते चरण पाही , त्यासही रक्षी संकटी !

१७/०२/२०१५
रात्री चा प्रवास आणि तोही activa वरून ! सर्व जग झोपत होते आणि मी माझ्या घराच्या दिशेने activa  भरवेगात मारत होतो . bike  start  करताच बापूंना  prayer  केली कि तुम्ही सोबत राहा . रात्री ११:५५ ला डोंबिवली वरून निघालो आणि activa  भर वेगात चालवू लागलो . ताबडतोब जप चालू केला . गुरुमंत्र मुखात होता . वातावरणात प्रचंड थंडी होती . रस्ता सुमसान होता . साधे कुत्र हि नव्हते  . आजूबाजूने भरधाव वेगात truck  जात होते . मी activa  ६० kmph ने drive  करत होतो . मध्येमध्ये येणारे speedbreakers मुळे  त्रास होत होता पण कधी घरी पोचतो असे होत होते . बापू गाडी बंद पडू नको , हीच prayer  करत होतो .
   रस्ता पार करत करत मुंब्रा घाट  उतरत असताना मी आदिमाता स्तवन चालू केले . पुढे येणाऱ्या संकटाची मला जाणीव हि नव्हती . मी जोर जोरात स्तवनं म्हणताच होतो . आता घात उतरून highway  लागणार होता . समोरचा प्रकाशमय रस्ता दिसतही होता पण घाटावर lights नव्हते . माझी ६०kmph  activa  fast  fast  घाट  उतरत होती . अंधारामुळे मला घाटाच्या शेवटी जिथे तो रस्ता highway  ला joint  होत होता तिथला speedbreaker  दिसला नाही . आणि माझी भरधाव वेगातली activa  त्या उतारावरून , अंधारामध्ये , ६० kmph  च्या speed  मध्ये त्या speedbrekar वरून जवळ जवळ ३-३.५ फूट वर उडाली . मी जोरात ' om  namchandikaye ' म्हणालो , कारण स्तवन चालू होते मुखामध्ये ! गाडी जी उडाली ति धप्प करून रस्त्यावर आदळली . पण माझा balance  बापुंनी  सांभाळला  . आणि माझी न गाडी पडली न मी स्वतः !
अम्बज्ञ बापुराया ! तू सोबत होतास म्हणून भयाण संकटातून वाचवलेस . नाहीतर  रात्री १ वाजता कोण असते त्या highway  वर !
अम्बज्ञ बापुराया !
अम्बज्ञ बापुराया !

मार्ग दाविती सुचीतदादा - 1

हरी ओम

मार्ग दाविती सुचीतदादा

खरच , आपण कोणत्या तरी बिकट प्रश्नामध्ये अडकून बसतो आणि आपल्याला मार्ग सापडत नही , अशावेळेस दादा जो उपाय सांगतात जो मार्ग दावितात तो उचित असतोच . त्यातून आपले हित साधणारच असते .

असाच माझा प्रश्न घेऊन मी दादा कडे गेलो . ह्या वेळेस मला जे काही सांगायचे होते ते मी एका paper  वर लिहून तो paper दादा च्या हातात दिला . दादा नि अतिशय गंभीरतेने तोpaper  वाचला आणि म्हणाले ," हे बघ मी ह्या बाबतीत काही निर्णय देऊ शकत नही पण मी तुला उपासना  देतो . रोज हनुमान चालीसा , अनिरुद्ध चालीसा आणि दत्त बावनी करायची . आणि एक लक्षात ठेव नेहमी स्वताचा विचार आधी कर . मग आई बाबांचा ! दुसर्याला काय वाटेल ह्याचा अजिबात  विचार करू नकोस . आधी स्वताचा विचार कर . आणि बोल काय म्हणतोस …. मी म्हणलो । दादा ,  तुम्ही दिलेल्या उपासनेमुळे मोनोराइल चा जॉब  हि चालू आहे …। दादा म्हणले हो मला सर्व माहित आहे . पण आधी स्वताचा विचार कर .

दादा चे हे आश्वासक शब्द खूप महत्वाचे होते . मला माझ्या प्रश्नाचे उत्तर एका वाक्य त्यांनी दिले ।

अम्बज्ञ